Het was het weer tijd voor de jaarlijkse onderhoudsbeurt van de Wiekermeden. Na weken met veel regen, was het die zondag een prachtige dag. De temperatuur was prima en het zonnetje liet zich zelfs nog even zien. In de weken ervóor was er alvast gemaaid door Staatsbosbeheer.
Met 13 volwassenen en 11 kinderen van de Jeugdnatuurclub Rossum hebben we dit maaisel bij elkaar geharkt en op de wagen gepakt zodat het afgevoerd kon worden. Heide moet onderhouden worden, anders groeit het vrij snel dicht met braam en bomen en is er geen plek meer voor bijzondere planten en dieren die afhankelijk zijn van zo’n open terrein.
De kinderen hielden zich vooral bezig met de jonge opslag en hebben met snoeimessen de takken weggezaagd. Ze hadden ook oog voor de mooie natuur en kwamen naar ons toe om een kikker of de gerande waterspin te laten zien.
Marianne Oude Tijdhof wist met haar kennersoog mooie paddenstoelen op te sporen. Daar zaten een aantal heel bijzondere bij, zoals de oranje oesterzwam en de oorlepelzwam. Ook de minuscule muizenstaartzwam, die altijd groeit op dennen- en sparrenkegels, wist ze te vinden.
Op één van de foto’s probeert Marcel op z’n buik de grote stinkzwam te fotograferen.
De vogelkenners hebben er het goudhaantje, de staartmees en de boomkruiper gespot.
Maar dan het laatste nieuws over de Wiekermeden: twee jaar geleden heeft Staatsbosbeheer immers dit open stukje natuurheide in bezit gekregen door het te ruilen tegen landbouwgrond. Het naastgelegen bos was al eigendom van Staatsbosbeheer en met dit stukje open heideveld werd een heel waardevol deel toegevoegd aan het grotere deel. Op het heideveld is de zeldzame klokjesgentiaan te vinden, evenals de beenbreek, gagel, dopheide, zegge en de echte guldenroede. Staatsbosbeheer heeft vrij snel besloten het open heideveld te vergroten richting het achtergelegen bos. De bodem van dat deel ligt veel lager, waardoor een natuurlijke overgang is gecreëerd waar zich weer andere unieke planten en dieren kunnen vestigen. 
Die overgang was die zondag inderdaad duidelijk te zien. Door de vele regenval stond er aan de rand van het oorspronkelijke open veld een flink stuk onder water, tot groot plezier van de jeugdige helpers. De kniehoge laarzen kwamen goed van pas! We zijn benieuwd hoe dit deel er volgend jaar uit zal zien en of we daar ook weer nieuwe planten of diertjes zullen vinden.
Voor Heemkunde was het vooral spannend hoe Staatsbosbeheer om zou gaan met onze wens om betrokken te blijven bij het onderhoud. Verantwoordelijk boswachter Ruud was persoonlijk aanwezig en stak z’n handen uit de mouwen. Hij vertelt dat hij na aankoop van het perceel tot zijn verbazing zag dat er in nieuwe gebied gemaaid was, maar dat hij niet wist door wie dit gedaan was. Zijn speurtocht leidde hem uiteindelijk naar Jan Nijmeijer. Jan als kenner wist altijd al dat het ging om een zeer uniek stukje natuur en heeft 25 jaar geleden al in overleg met de toenmalige eigenaar geregeld dat Heemkunde dit stukje natuur mocht onderhouden.
Boswachter Ruud zegt bijzonder blij te zijn met zoveel helpende handen van vrijwilligers en vindt het bovendien prachtig dat de jeugd op zo’n mooie manier betrokken wordt bij het natuuronderhoud. In plaats van thuis achter de computer mogen ze hier met hun laarzen aan door het water waden en takken helpen snoeien. Zijn wens is dat de samenwerking met de Heemkunde zal blijven en hij zal samen met Jan de lijnen voor de toekomst gaan uitzetten.
We werden verwend met koffie en thee met heerlijke carrotcake (worteltjestaart) en na afloop was er voor iedereen een heerlijke kop pompoensoep. Bedankt hiervoor; Toon, Jan en Bianca!
Ans Wolbert